Hin evrópski græni sáttmáli (European Green Deal) og stefnan Beint frá býli (Farm to Fork) kalla á umfangsmikla umbreytingu á evrópska matvælakerfinu. Til að ná markmiðum um kolefnishlutleysi, draga úr notkun skaðlegra efna, innleiða stafrænar lausnir og efla hringrásarhagkerfið þarf ekki aðeins nýja tækni heldur einnig starfsfólk með nýja og fjölbreyttari hæfni.
Menntun og þjálfun í Evrópu er hins vegar enn að miklu leyti sundurleit. Háskólar, starfsmenntun og símenntun starfa oft hver á sínu sviði og útskrifa fólk sem skortir þá þverfaglegu hæfni sem matvælageirinn krefst í síauknu mæli. Sum námsframboð leggja áherslu á sjálfbæra framleiðslu, önnur á stafræna tækni eða rekstrarstjórnun, en fá framboð ná að samþætta þessi svið á árangursríkan hátt.
Þessi færniskortur birtist einnig á vinnumarkaði. Reynslumikið starfsfólk býr oft yfir dýrmætri verkþekkingu en hefur takmarkaða stafræna færni, á meðan yngra starfsfólk hefur góða þekkingu á nýrri tækni en takmarkaða reynslu af landbúnaðarlegum þáttum. Afleiðingin er sú að mörg fyrirtæki og stofnanir eiga erfitt með að innleiða samþættar sjálfbærnistefnur í starfsemi sinni.
Til að mæta þessum áskorunum þarf Evrópa að þróa samþættari nálgun í menntun og þjálfun. Námsleiðir þurfa að sameina umhverfisþekkingu, stafræna færni, tæknilega hæfni og viðskiptaháttum, byggt á evrópskum hæfniviðmiðum á borð við GreenComp, DigComp og EntreComp.
Samhliða því þarf nám að verða hagnýtara með þróun færanlegra starfsstöðva (Phygital Learning Labs), þar sem verklegt og stafrænt nám er samþætt. Færanlegar þjálfunareiningar, búnar sýndarveruleika, stafrænum lausnum og hermitækni, gætu fært sérhæfða þjálfun beint til dreifbýlis og fyrirtækja.
Mikil tækifæri felast í því að efla samstarf milli evrópskra svæða með alþjóðlegum starfsnáms- og skiptiverkefnum sem byggja á hringrásarhagkerfi og nánara samstarfi fyrirtækja (Industrial Symbiosis). Nemendur, sérfræðingar og lítil og meðalstór fyrirtæki gætu unnið saman að raunverulegum verkefnum sem stuðla að sjálfbærni.
Umbreyting matvælakerfisins byggist þó ekki eingöngu á sérfræðingum heldur einnig á þátttöku almennings og nærsamfélaga. Sveitarfélög, skólar, fyrirtæki og félagasamtök geta gegnt mikilvægu hlutverki með því að þróa Community Food Education Hubs, svæðisbundna samstarfsvettvanga sem stuðla að ábyrgri neyslu, minni matarsóun og innleiðingu hringrásarhagkerfis.
Til lengri tíma litið krefst umbreyting evrópskra matvælakerfa starfsfólks sem getur unnið þvert á fræðigreinar og atvinnugreinar. Sérfræðingar framtíðarinnar þurfa að geta sameinað þekkingu á endurnýjandi landbúnaði, stafrænni tækni, sjálfbærni í iðnaði, meginreglum hringrásarhagkerfisins og umhverfisstjórnun.
Með því að endurhanna menntun þannig að hún verði samþættari, hagnýtari og byggi á öflugu samstarfi getur Evrópa búið vinnumarkað sinn undir þá færni sem þarf til að hraða innleiðingu Græna sáttmálans byggt á seiglu og nýsköpun innan sjálfbærs matvælakerfis.